هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از دلبریهای معشوق، فتنهانگیزی زلف او، و جراحتهای ناشی از غمزههایش میگوید. همچنین، شاعر به عاشقان اشاره میکند که با وجود رنجهای عشق، همچنان به آن پایبند هستند. در پایان، شاعر از جفای معشوق و مقایسه آن با جفای پادشاهان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و جفای معشوق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۷۹۴ - هر که دل با دلربایی می نهد
هر که دل با دلربایی می نهد
خویشتن را در بلایی می نهد ۱
می خورد صد غوطه در دریای غم
چشم اگر بر آشنایی می نهد ۲
دلبرا، چابک سوار تو سنت
دلبری را دست و پایی می نهد ۳
تا سر زلف تو جای فتنه شد
فتنه هم خود را به جایی می نهد ۴
غمزه شوخت جراحت می کند
هر که را لعلت دوایی می نهد ۵
عاشقان را می کشی و لعل تو
هم بر ایشان خونبهایی می نهد ۶
کیست خسرو تا جفای خسروان
چون تو شاهی بر گدایی می نهد ۷
خویشتن را در بلایی می نهد ۱
می خورد صد غوطه در دریای غم
چشم اگر بر آشنایی می نهد ۲
دلبرا، چابک سوار تو سنت
دلبری را دست و پایی می نهد ۳
تا سر زلف تو جای فتنه شد
فتنه هم خود را به جایی می نهد ۴
غمزه شوخت جراحت می کند
هر که را لعلت دوایی می نهد ۵
عاشقان را می کشی و لعل تو
هم بر ایشان خونبهایی می نهد ۶
کیست خسرو تا جفای خسروان
چون تو شاهی بر گدایی می نهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۳ - بر رخت چون زلف پر خم بگذرد
گوهر بعدی:شماره ۷۹۵ - مردمی نرگس او می داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.