هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن میگوید. او از نرگسهای جادویی، غمزههای فریبنده، زلفهای پیچیده و خال لب معشوق یاد میکند و عشق خود را به تصویر میکشد. شاعر همچنین به رنجهای عاشقانه اشاره میکند و بیان میکند که معشوق میتواند دلها را به بازی بگیرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است نیاز به درک ادبی بیشتری داشته باشند.
شماره ۷۹۵ - مردمی نرگس او می داند
مردمی نرگس او می داند
جادویی غمزه او می خواند ۱
زلف او پهلوی خال لب او
گویی از شهد مگس می راند ۲
کار عاشق که چو ما باریک است
همه زان زلف همی پیچاند ۳
شیوه غمزه تو بدخویی ست
همه آفاق نکو می داند ۴
گر دلم بستد، و گر باز دهد
صد دیگر ز کسان بستاند ۵
خسرو از بهر دو بوسه پیشت
نیست زر، لیک سری افشاند ۶
جادویی غمزه او می خواند ۱
زلف او پهلوی خال لب او
گویی از شهد مگس می راند ۲
کار عاشق که چو ما باریک است
همه زان زلف همی پیچاند ۳
شیوه غمزه تو بدخویی ست
همه آفاق نکو می داند ۴
گر دلم بستد، و گر باز دهد
صد دیگر ز کسان بستاند ۵
خسرو از بهر دو بوسه پیشت
نیست زر، لیک سری افشاند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۴ - هر که دل با دلربایی می نهد
گوهر بعدی:شماره ۷۹۶ - گل ز روی تو فرو می ریزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.