هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه توصیف زیبایی معشوق و تأثیر عمیق عشق بر شاعر است. شاعر از زیباییهای معشوق مانند گلرویی، زلف مشکین و خط مسلسل او سخن میگوید و بیان میکند که عشق به معشوق او را به ستوه آورده و دلش را خونین کرده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
شماره ۷۹۶ - گل ز روی تو فرو می ریزد
گل ز روی تو فرو می ریزد
مشک در زلف تو می آویزد ۱
از پی دیدن روی چو گلت
باد صد نقش همی انگیزد ۲
هر که آن خط مسلسل بیند
خاک بر خط دبیران ریزد ۳
چون سحر بوی تو آید به چمن
باد صبح از سر گل برخیزد ۴
دست شستم ز دل خون گشته
زانکه با زلف تو می آمیزد ۵
چشم بیمار تو از خون دلم
می خورد باده نمی پرهیزد ۶
سر نهاده ست چو خسرو به غمت
سر نهد، گر ز غمت بگریزد ۷
مشک در زلف تو می آویزد ۱
از پی دیدن روی چو گلت
باد صد نقش همی انگیزد ۲
هر که آن خط مسلسل بیند
خاک بر خط دبیران ریزد ۳
چون سحر بوی تو آید به چمن
باد صبح از سر گل برخیزد ۴
دست شستم ز دل خون گشته
زانکه با زلف تو می آمیزد ۵
چشم بیمار تو از خون دلم
می خورد باده نمی پرهیزد ۶
سر نهاده ست چو خسرو به غمت
سر نهد، گر ز غمت بگریزد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۵ - مردمی نرگس او می داند
گوهر بعدی:شماره ۷۹۷ - دلم از بخت گهی شاد نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.