شماره ۸۰۰ - یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید

یار قبا چست کرد، رخش به میدان برید
این سر و هر سر که هست در خم چوگان برید ۱

غمزه زن ما رسید، ساخته دارید جان
یوسف ما چون رسید، مژده به کنعان برید ۲

از رخش امروز اگر توشه شود نعمتی
بهر چه فردا به خلد منت رضوان برید؟ ۳

دست به دامان او نیست به بازوی کس
بوالهوسان فضول، سر به گریبان برید ۴

در صف عشاق چو لاف عیاری زدید
ماتم تان واجب است، گر ز غمش جان برید ۵

مرغ بیابان عشق خار مغیلان خورد
وعده اصل انگبین بر مگس خوان برید ۶

مست و خراب مرا، حاجت نقلی اگر
هست، دل خام سوز سوی نمکدان برید ۷

نیست دل چون منی در خور شاهین شاه
پاره مردار من بر سگ دربان برید ۸

بر دو رخ خود نوشت خسرو دلخسته حال
وه که ز درمانده ای قصه به سلطان برید ۹