شماره ۸۰۱ - هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید

هیچ کس از باغ و بر بوی وفایی ندید
در همه بستان خاک مهرگیایی ندید ۱

رسم قلندر خوش است بی سرو پا زیستن
کار جهان را کسی چون سرو پایی ندید ۲

مرد ز عقد کسان در مرادی نیافت
اهل ز نقد خسان کاه ربایی ندید ۳

هم نفسان را خرد بیخت به غربال صدق
در دل ویران شان گنج وفایی ندید ۴

تیرگی حال خویش پیش که روشن کنم؟
چون دلم از دوستان هیچ صفایی ندید ۵

بی غمی از کام دل هیچ نصیبم نداد
شبپره از آفتاب هیچ ضیایی ندید ۶

از چه ادب می کند چرخ مرا، چون ز من
دور گناهی نگفت، دهر خطایی ندید ۷

خواست شکایت کند دل ز جفاهای عشق
همت ما را در آن عقل رضایی ندید ۸

دولتی عقبی، سزاست، گر چو منی را نجست
محرم سلطان، رواست، گر به گدایی ندید ۹

صورت مقصود خویش دیده ندیدی، و لیک
آینه بخت را آه که جایی ندید ۱۰

سینه خسرو ز غم غنچه صفت خون گرفت
کز چمن روزگار برگ و نوایی ندید ۱۱