شماره ۷۹۹ - زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد

زاهد ما دوش باز در ره بت پا نهاد
دین قلندر گرفت، خانه یغما نهاد ۱

دل که به تسبیح داشت در خم زنار بست
سر که به محراب بود پیش چلیپا نهاد ۲

گفت صنم، «زان ماست، هر که همه تر کند»
داشت کهن خرقه ای، در خم صهبا نهاد ۳

پایه آن آفتاب هست بغایت بلند
کس نرسیدش جز آنک بر دو جهان پا نهاد ۴

محو خرد کرد عشق، در طلب جان نشست
دست چراغم بکشت، دست به یغما نهاد ۵

ذوق می لعل گون پیر خرد در نیافت
لذت طفلانش نام پسته و خرما نهاد ۶

راند به دلها سمند، نعل در آتش فگند
تافته چون برکشید، بر جگر ما نهاد ۷

کرد تقاضای جان، دید کباب جگر
پیش سگان درش مزد کف پا نهاد ۸

سیل غمش در رسید، آب ز سر در گذشت
صبر و خرد حمله کرد، رخت به صحرا نهاد ۹

سر ز درش برده بود خسرو مسکین که عشق
موی کشانش ببرد، باز همان جا نهاد ۱۰