شماره ۸۰۲ - نیست به دست امید بخت مرا آن کمند

نیست به دست امید بخت مرا آن کمند
کافتدش از هیچ رو صید مرادی به بند ۱

دعوی عیاریم رفت به کویش فرود
ز آنکه سرم پست شد کنگر قصرش بلند ۲

بی سر و پا می دویم تا به کجا سر نهیم
بارگی شاه شد گردن ما در کمند ۳

تنگ میا زآه من، چشم بدان از تو دور
نیست رخ خوب را چاره ز دود سپند ۴

در ره جولانت چون دیده ما خاک شد
دیده بسی در رهست دور ترک ران سمند ۵

هستم ازان گفت تلخ در سکرات فنا
از دمت آخر دمی چاشنیی ده ز قند ۶

ای که به بازار حسن قیمت خوبان کنی
پیش زلیخا مگوی «یوسفی آنجا به چند؟» ۷

سوخته از پند خلق سوخته تر می شود
کاتش عشق است تیز باد وزان است پند ۸

خسرو اگر عاشقی بیم ز کشتن مدار
پیش رخ نیکوان جان نبود ارجمند ۹