شماره ۸۲۱ - بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید

بر آسمان پریوش چون ماه ما برآید
خورشید کیست باری کو بر سما برآید؟ ۱

چون در خرامش وی باران فتنه خیزد
سیلاب فتنه خیزد، موج بلا برآید ۲

گلگشت او نخواهم بر خاک خود، چو میرم
کز گور شوربختان خار عنا برآید ۳

گفتم که بر می آید جانم ز هجر، گفتا
جانی که ماند بی ما بگذار تا برآید ۴

من چون زیم که جانم در آرزوی بوسی
بر زلف عنبریش هر دم صبا برآید ۵

هر شب مرا برآید ناله ز جان سنگین
چون نالشی که شبها از آسیا برآید ۶

شب بهر صبح رویت گویم دعا، ولیکن
حاجات تیره روزان کی از دعا برآید ۷

از خنجر جفایت خونریزها به کویت
هر جا که خونم افتد، نقش جفا براید ۸

ابری شود که برقش سیاره را بسوزد
دودی که هر شب از دل سوی سما برآید ۹

در کوی تو که جانها در راه خاک باشند
بیچاره جان خسرو آنجا گیا برآید ۱۰