شماره ۸۲۵ - گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند

گر بر عذار سیمین زلفش دوتو نماند
آویخته دل من در تار مو نماند ۱

حیران نماند، نی نی آنکو بدید رویش
در کار خویش ماند، حیران درو نماند ۲

بردار پرده، جانا، بنما حقیقت جان
تا خلق بی بصیرت در گفتگو نماند ۳

زان رخ مناز چندین، دانی که در جوانی
نیکو بود همه کس، لیکن نکو نماند ۴

بس کن دمی ز غوغا، ور سوز فتنه خواهی
از آفت و بلایی چشمت فرو نماند ۵

چون می کشی، رها کن تا پای تو ببوسم
باری به سینه من این آرزو نماند ۶

رشک آیدم که بوسد هر کس نشان پایت
مخرام تا نشانت بر خاک کو نماند ۷

دل چیست؟مرده چوبی، چون سوز عشق نبود
گل چیست؟ کاه برگی، چون رنگ و بو نماند ۸

در مجلس وصالت دریا کشند مستان
چون وقت خسرو آید، می در سبو نماند ۹