شماره ۸۳۰ - دل بی رخ تو صورت جان را نمی شناسد

دل بی رخ تو صورت جان را نمی شناسد
جان بی لب تو گوهر کان را نمی شناسد ۱

چندین چه می کند آن زلف بر جمالت؟
یعنی که چشم زخم جهان را نمی شناسد! ۲

نرگس به زیر پات چرا دیده را نمالد؟
یا کور شد که سرو روان را نمی شناسد ۳

کوچک دهانت بر دم سرو رهی چه خندد؟
یعنی که غنچه باد خزان را نمی شناسد ۴

فریاد من ز صبر که با هجر می نسازد
شک نیست که قدر و قیمت آن را نمی شناسد ۵

در خسرو شکسته نظر کن که در فراقت
دیوانه گشته پیر و جوان را نمی شناسد ۶