شماره ۸۳۱ - زین پیشتر چنین دلت از سنگ و رو نبود

زین پیشتر چنین دلت از سنگ و رو نبود
و آزار دوستانت برین گونه خو نبود ۱

پیوسته عادت تو چنین بود در بدی
یا خود همیشه عادت خوبان نکو نبود ۲

آن کیست کو بدید در آن روی یک نظر؟
وانگاه تا بزیست در آن آرزو نبود ۳

لاغر تن مرا ز خم زلف وارهان
انگار کت به زلف یکی تار مو نبود ۴

دل را فسانه تو ز ره برد، ورنه هیچ
دیوانه مرا سر این گفتگو نبود ۵

آخر بر آب چشم منت نیز دل بسوخت
گیرم که خود مرا به درت آبرو نبود ۶

ای دل، سپاس دار که گر دوست جور کرد
از بخت نامساعد من بود، از او نبود ۷

مشکم ز زلف غیر چه آوردی، ای صبا؟
در کوی آن نگار مگر خاک کو نبود ۸

خسرو به دزد خو کن و با بی دلی بساز
گر گویمت که دل به کجا رفت، گو «نبود» ۹