شماره ۸۴۰ - یاران که زخم تیر بلایت چشیده اند

یاران که زخم تیر بلایت چشیده اند
با جان پاره از همه عالم رمیده اند ۱

بس زاهدان شهر کز آن چشم پر خمار
سبحه گسسته اند و مصلا دریده اند ۲

ترسندگان به جور دلت یار نیستند
مرغان دشت دان که به سنگی خمیده اند ۳

بنمای شکل خود که بسی خون گرفتگان
جانها به کف نهاده به دیدن رسیده اند ۴

تر دامنان کسان شده اند از تو کز صفا
دامن ز سلسبیل و ز کوثر کشیده اند ۵

جاروب آستان تو معزول شد زکار
زان جعدها که بر سر کویت بریده اند ۶

آنان که عاشقان ترا طعنه می زنند
معذور دارشان که رخت را ندیده اند ۷

یابند زین پس از غزل خسرو اهل دل
سوزی که در فسانه مجنون شنیده اند ۸