شماره ۸۳۹ - اهل خرد که از همه عالم بریده اند

اهل خرد که از همه عالم بریده اند
داند خرد که از چه به کنج آرمیده اند ۱

دانندگان که وقت جهان خوش بدیده اند
خوش وقت شان که گوشه عزلت گزیده اند ۲

محرم درون پرده مقصود نیستند
جز عاشقان که پرده عصمت دریده اند ۳

برتر جهان به جاده همت که کاهل اند
آن بختیان که سدره و طوبی چریده اند ۴

در بیضه پر مرغ بروید، برون تر آی
کت پر دهد، کزان به بلندی پریده اند ۵

جان نیز هست با دگران این گروه را
کز بهر عزم عالم وحدت پریده اند ۶

نارفته ره، رونده به جایی نمی رسد
ناچار رفته اند ره، آنگه رسیده اند ۷

وان جان کنان که در غم مال است جان شان
جان داده اند و پاره خاکی خریده اند ۸

خسرو، مگوی بد که درین گنبد از صدا
خلق آنچه گفته اند، همان را شنیده اند ۹