شماره ۸۴۳ - اهل خرد که دل به جهان در نبسته اند

اهل خرد که دل به جهان در نبسته اند
زان است کز وی آرزویی برنبسته اند ۱

دل را فراخ کن ز پی صید آسمان
زیرا ملک به دام کبوتر نبسته اند ۲

راه ار دراز، رخش ترا پی نکرده اند
نخل ار بلند مرغ ترا پر نبسته اند ۳

جای خرانست آخور رنگین روزگار
عیسی و شان بر آخور او خر نبسته اند ۴

در کار خواجگان چه شوی غرق در گهر؟
کاین خانه گل است و به گوهر نبسته اند ۵

تیغ تو زیوریست، چه خصمی همی کشی؟
بفگن که اهل معرکه زیور نبسته اند ۶

خست سر تو کرد نگون پیش ناکسان
ورنه ز چرخ نقش تو کمتر نبسته اند ۷

منت منه بداده که بخشنده ایزد است
چون رزق را به روی کسی در نبسته اند ۸

خسرو زبان کاذب خود را صفت مکن
شمشیر چوب را کمر زر نبسته اند ۹