شماره ۸۴۲ - لعل شکروشت که به جلاب شسته اند

لعل شکروشت که به جلاب شسته اند
گویی پیاله را به می ناب شسته اند ۱

در چشم ما ز خون جگر خواب بسته شد
زان رو که وقت خاستن از خواب شسته اند ۲

هر گه که خوی همی کند آن عارض چو ماه
خورشید گوییا که به هفت آب شسته اند ۳

بشکسته اند توبه به عهد تو آن کسان
کز آب دیده منبر و محراب شسته اند ۴

دست از تو می نشویم و از غم تمام خلق
دست از من شکسته بی تاب شسته اند ۵

از تشنگی بسوختم، ای دیده، شربتی
آخر از آن دو لب که به جلاب شسته اند ۶

خسرو، کسان که غمزه زنان را دهند پند
از خون میش دشنه قصاب شسته اند ۷