هوش مصنوعی:
این شعر از عشق و آرزوهای بلند و ناامیدیهای ناشی از آن سخن میگوید. شاعر با استفاده از تصاویری مانند سفیدی مو به عنوان نماد پیری و گذشت زمان، از عشق و آرزوی جوانی میگوید که به پایان نرسیده است. همچنین، از زیبایی معشوق و تأثیر آن بر زندگی خود سخن میراند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۸۴۷ - ای از فروغ روی تو خورشید رو سفید
ای از فروغ روی تو خورشید رو سفید
شب را به جنب طره تو گشته مو سفید ۱
خط بر میار تا نشود روز ما سیاه
آن روی در خور است چنان باش کو سفید ۲
با من چو وقت صبح چنین گفت شب که ما
کردیم موی در هوس روی او سفید ۳
عمری هوای زلف تو پختیم و عاقبت
کردیم موی خویش درین آرزو سفید ۴
در آرزوی آنکه جوانی بود مقیم
بسیار کرده ایم درین فکر مو سفید ۵
جز در ختا و هند بیاض سواد من
خسرو میان نظم سیاهی مجو سفید ۶
شب را به جنب طره تو گشته مو سفید ۱
خط بر میار تا نشود روز ما سیاه
آن روی در خور است چنان باش کو سفید ۲
با من چو وقت صبح چنین گفت شب که ما
کردیم موی در هوس روی او سفید ۳
عمری هوای زلف تو پختیم و عاقبت
کردیم موی خویش درین آرزو سفید ۴
در آرزوی آنکه جوانی بود مقیم
بسیار کرده ایم درین فکر مو سفید ۵
جز در ختا و هند بیاض سواد من
خسرو میان نظم سیاهی مجو سفید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۴۶ - باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید
گوهر بعدی:شماره ۸۴۸ - باد آمد و ز گمشده من خبر نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.