شماره ۸۴۸ - باد آمد و ز گمشده من خبر نداد

باد آمد و ز گمشده من خبر نداد
زان رو غباری از پی این چشم تر نداد ۱

آمد بهار و تازه وتر شد گل و صبا
زان سرو نوجوان خبر تازه بر نداد ۲

خوشوقت بادکش گذری هست از آن طرف
هر چند دور مانده ما را خبر نداد ۳

من چون زیم که هیچ گه آن نوبهار حسن
بویی ز بهر من به نسیم سحر نداد ۴

مردم ز بهر دیدن سیرش، دریغ داشت
دستوریم همم ز پی یک نظر نداد ۵

گفتم، چگونه می کشی و زنده می کنی؟
از یک جواب کشت و جواب دگر نداد ۶

دل برد، گر نداد، نه جای شکایت است
کالای خویش را چه توان کرد، اگر نداد ۷

بگذار تا به قحط وفا جان دهم، ازآنک
تخم وفا که کاشته بودیم بر نداد ۸

دور از درت به کنج فراق تو بنده سر
بنهاد و آستان ترا درد سر نداد ۹

نادیدنت بس است سزا دیده را که او
در راه عشق توشه ما جز جگر نداد ۱۰

آمد به روی آب همه راز ما ز چشم
ما را کجاست گریه خسرو که در نداد ۱۱