هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، بیانگر عشق و دلدادگی شاعر به معشوق است. شاعر با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، مانند بلبل و گلزار، ناخدای ترس، و سرو سهی، احساسات عمیق خود را نسبت به معشوق توصیف میکند. او از رشک و شوق سخن میگوید و آرزو میکند که جان خود را فدای معشوق کند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۸۵۴ - دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد
دل در هوایت، ای بت عیار، جان دهد
چون بلبلی که دور ز گلزار جان دهد ۱
از رشک زلف غالیه سای تو هر شبی
گر جان بود به نافه تاتار جان دهد ۲
ابرو دو تا شده ست بر آن چشم پر خمار
چون مشفقی که بر سر بیمار جان دهد ۳
ای ناخدای ترس، بران خسته رحم کن
کز شوق آن دو لعل شکربار جان دهد ۴
دامن کشان شبی به سر کوی من برآی
تادل به زیر پای تو ایثار جان دهد ۵
یارب تو جان به سرو سهی ده که در چمن
هر لحظه پیش آن قد و رفتار جان دهد ۶
خسرو به غمزه تو دهد جان چنان که کس
بر دست شحنگان ستمگار جان دهد ۷
چون بلبلی که دور ز گلزار جان دهد ۱
از رشک زلف غالیه سای تو هر شبی
گر جان بود به نافه تاتار جان دهد ۲
ابرو دو تا شده ست بر آن چشم پر خمار
چون مشفقی که بر سر بیمار جان دهد ۳
ای ناخدای ترس، بران خسته رحم کن
کز شوق آن دو لعل شکربار جان دهد ۴
دامن کشان شبی به سر کوی من برآی
تادل به زیر پای تو ایثار جان دهد ۵
یارب تو جان به سرو سهی ده که در چمن
هر لحظه پیش آن قد و رفتار جان دهد ۶
خسرو به غمزه تو دهد جان چنان که کس
بر دست شحنگان ستمگار جان دهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵۳ - ای همرهان که آگه از آن رفته منید
گوهر بعدی:شماره ۸۵۵ - دل باز سوی آن بت بدخو چه می رود؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
