شماره ۸۵۹ - چشم تو خفته ایست که در خواب می رود

چشم تو خفته ایست که در خواب می رود
زلف تو آفتی ست که در تاب می رود ۱

هندوی سنبل تو چه دزد دلاور است؟
کو شب به روشنایی مهتاب می رود ۲

هر دم ز شور پسته شیرین تو مرا
دامن پر از سرشک چو عناب می رود ۳

گشتم در آب دیده چنان غرق کاین زمان
صد نیزه برتر از سر من آب می رود ۴

ساقی عنان سرکش گلگون کشیده دار
کاین بادپای عمر به اشتاب می رود ۵

ما را ز طاق ابروی جانان گریز نیست
زاهد اگر به گوشه محراب می رود ۶

خسرو چو گشت معتکف آستان دوست
هرگز به طعن دشمن ازین باب می رود؟ ۷