شماره ۸۶۱ - این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود

این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود
یکدم چه باشد، ار سوی صبر و سکون رود ۱

زنهار دل بریم ز سودای عشق، از آنک
دیوی ست اینکه نه به دعا و فسون رود ۲

بی درد گویدم که چرا شام تا سحر
گریه ز چشم تو زنهایت فزون رود ۳

دردی ست در دلم که بود حق به دست من
از چشم من گر از به دل آب خون رود ۴

بادا فداش دیده و دل آن زمان که او
دل دزدد و ز دیده عاشق برون رود ۵

بستی دلم به زلف و همی رانیش ز پیش
بیچاره پای بسته به زنجیر چون رود؟ ۶

نظاره تو هست کشنده تر از فراق
جانی که مانده بود ز هجران کنون رود ۷

جان زیر پای تو به هوس می دهم، مگر
یکبار پای تا هوس از دل برون رود ۸

خسرو، چو لاف عشق زدی، از بلا مترس
زینسان بر اهل عشق بسی آزمون رود ۹