شماره ۸۶۶ - عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد

عشقت خبر ز عالم بیهوشی آورد
اهل صلاح را به قدح نوشی آورد ۱

رخسار تو که توبه صد پارسا شکست
نزدیک شد که رو به سیه پوشی آورد ۲

شوق تو شحنه ایست که سلطان عقل را
موی جبین گرفته به چاوشی آورد ۳

مردن به تیغ تو چو به کوشش میسر است
مرده ست آنکه میل به کم کوشی آورد ۴

گفتم که زان لب از پی دیوانه شربتی
گفت «این مفرحی ست که بیهوشی آورد» ۵

من ناتوان ز یاد کسی گشتم، ای طبیب
آن دارویم بده که فراموشی آورد ۶

خسرو، اگر فسون پری نیست در سرت
چشم از فسون بپوش که مدهوشی آورد ۷