هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر ناتوانی عاشق در رسیدن به معشوق و ناامیدی از وصال است. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند باد صبا، شمع، ماهی و لعل، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.

شماره ۸۷۷ - باد صبا ز نافه چینت نمی رسد

باد صبا ز نافه چینت نمی رسد
بویی به عاشقان غمینت نمی رسد ۱

خاک توییم و چشم تو بر ما نمی فتد
ماهی و پرتوی به زمینت نمی رسد ۲

شمعی که آسمان و زمین زو منورند
در روشنی به عکس جبینت نمی رسد ۳

گفتم که کام دل بستانم ز لعل تو
دستم به پسته شکرینت نمی رسد ۴

ای درج لعل دوست مگر خاتم جمی
زینسان که دست کس به نگینت نمی رسد ۵

هرگز ترا چنان که تویی کس نشان نداد
پای گمان به حد یقینت نمی رسد ۶

مفتی، مپوی بر در زندان که امر و نهی
بر عاشقان بی دل و دینت نمی رسد ۷

با خار ساز، خسرو، اگر گل به دست نیست
کز گلشن زمانه جز اینت نمی رسد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷۶ - از حال مات هیچ حکایت نمی رسد
گوهر بعدی:شماره ۸۷۸ - یاری کس از کرشمه و خوبی نشان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.