شماره ۸۸۵ - چشم فسونگر تو که داد فسون دهد

چشم فسونگر تو که داد فسون دهد
دانا زمام عقل به دست جنون دهد ۱

خونابه می خورم ز غم و گریه می کنم
آری، شراب گوهر هر کس برون دهد ۲

غم در دل و جگر خورد ار وی بدان بود
هر کو نهال را بدل آب خون دهد ۳

مست نشاط و عیش کجا گردد آدمی؟
دور فلک چو باده به جامش نگون دهد ۴

گفتی برون مده غم خود، چون نهان کنم؟
چون رنگ رخ گواهی حال درون دهد ۵

اجرای جور می کنمت بر خود، ای عجب
شیشه فروش سنگ به دیوانه چون دهد ۶

خسرو ز بهر آنکه خورد سنگ بر درت
خود را میان حلقه طفلان زبون دهد ۷