شماره ۸۸۸ - آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد

آن خون که گاه مستی از آن مست ما چکد
از زلف فتنه بارد و از جان بلا چکد ۱

شوید چو رخ به صبح، کند غرقه خلق را
هر قطره ای که از رخ آن آشنا چکد ۲

ای زاهد، از دعای بد ایمن مشو که شب
مستان دعا کنند، که خون از دعا چکد ۳

جام لبت که محتشمان را حلال باد
زو جرعه ای چه باشد، اگر بر گدا چکد ۴

مردم در این هوس که شبی سر نهم به پاش
زانگونه کاب چشم منش زیر پا چکد ۵

خاک درت به چشم من، از گریه خون خورم
تا خود جزای چشم من آن توتیا چکد ۶

محکم قبا مبند که دامن بگیردت
خون هزار دل که ز بند قبا چکد ۷

شمشیر آبدار کشیدی بر اهل عشق
دولت بود که ضربی از آن سوی ما چکد ۸

تو می روی و از پی خونریز خویشتن
خسرو دوان که تا خوی اسپت کجا چکد؟ ۹