شماره ۹۰۶ - مبصران که مزاج جهان شناخته اند

مبصران که مزاج جهان شناخته اند
دو روزه برگ اقامت در آن نساخته اند ۱

خراب گردد این باغ و بر پرند همه
نوازنان که درو عندلیب و فاخته اند ۲

عجب ز مویه گری، تیز پر کشد آواز
به خانه ای که سرود طرب نواخته اند ۳

مبین ز سیم و ز آهن تن تو کاهن و سیم
به بوته گل ازینسان بسی گداخته اند ۴

سری که زیر زمین شد نهفته شاهان را
همان سری ست که بر آسمان فراخته اند ۵

تهمتنان که به یک تیر چرخ می شکنند
ز بهر چیست که شمشیر و خنجر آخته اند؟ ۶

نگاهبانی جوهر چو نیست در حد عکس
چه سود از آنکه همه دزد را شناخته اند ۷

کسان که شاهد دنیا نمودشان زیبا
به خواب گویی با دیو عشق بافته اند ۸

عنان نفس مده، خسروا، به طینت خویش
که عاقلان فرس اندر و حل نتاخته اند ۹