شماره ۹۱۶ - بیا نظاره کن، ای دل که یار می آید

بیا نظاره کن، ای دل که یار می آید
ز بهر بردن جان فگار می آید ۱

فراز مرکب ناز و سوار در عقبش
هزار شیفته بیقرار می آید ۲

رسید نازک من، ای نظارگی، زنهار
ببند دیده، گرت دل به کار می آید ۳

ز مستی ار چه به هر سوی می فتد، لیکن
ز بهر بردن دل هوشیار می آید ۴

چه گردها که برآورده باشد از دلها
که فرق تا به قدم پر غبار می آید ۵

دو دیده کاش مرا خاک آن زمین بودی
که نعل توسن آن شهسوار می آید ۶

مرا که یاد کند، گر ز کوی او بروم
یکی اگر برود، صد هزار می آید ۷

مکن به سرو سهی نسبت درخت قدش
ز سرو کی گل و غنچه به بار می آید ۸

کنون بنال به زاری چو بلبلان، خسرو
که بهر ناله بلبل بهار می آید ۹