هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به زیبایی‌های معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خورشید، ماه، گل، بنفشه و سرو، برتری معشوق را توصیف می‌کند. همچنین، از شکر و لعل برای توصیف لب‌های معشوق استفاده می‌شود. در پایان، شاعر به عشق سوزان خود اشاره می‌کند که حتی عالم آتش نیز آن را درک نمی‌کند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان با سن کمتر دشوار باشد.

شماره ۹۲۴ - نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیرد

نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیرد
فلک به پیش تو نام قمر نمی گیرد ۱

به زیر پات چو گل می کند درم ریزی
بنفشه می چند و سرو برنمی گیرد ۲

کسی که بر لب و خال تو می نهد انگشت
کدام نکته که او بر شکر نمی گیرد ۳

چنین که از لب تو می چکد شکر، عجب است
که آن دو لعل تو بر یکدگر نمی گیرد ۴

صدف چو غره بدین شد که من دهان توام
چرا دهان قدری تنگ تر نمی گیرد ۵

به آه خسرو بیدل حواله باید کرد
به عالم آتش عشق تو در نمی گیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۲۳ - صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد
گوهر بعدی:شماره ۹۲۵ - سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.