هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه به زیباییهای معشوق و احساسات شاعر نسبت به او میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند خورشید، ماه، گل، بنفشه و سرو، برتری معشوق را توصیف میکند. همچنین، از شکر و لعل برای توصیف لبهای معشوق استفاده میشود. در پایان، شاعر به عشق سوزان خود اشاره میکند که حتی عالم آتش نیز آن را درک نمیکند.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان با سن کمتر دشوار باشد.
شماره ۹۲۴ - نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیرد
نظر ز روی تو خورشید بر نمی گیرد
فلک به پیش تو نام قمر نمی گیرد ۱
به زیر پات چو گل می کند درم ریزی
بنفشه می چند و سرو برنمی گیرد ۲
کسی که بر لب و خال تو می نهد انگشت
کدام نکته که او بر شکر نمی گیرد ۳
چنین که از لب تو می چکد شکر، عجب است
که آن دو لعل تو بر یکدگر نمی گیرد ۴
صدف چو غره بدین شد که من دهان توام
چرا دهان قدری تنگ تر نمی گیرد ۵
به آه خسرو بیدل حواله باید کرد
به عالم آتش عشق تو در نمی گیرد ۶
فلک به پیش تو نام قمر نمی گیرد ۱
به زیر پات چو گل می کند درم ریزی
بنفشه می چند و سرو برنمی گیرد ۲
کسی که بر لب و خال تو می نهد انگشت
کدام نکته که او بر شکر نمی گیرد ۳
چنین که از لب تو می چکد شکر، عجب است
که آن دو لعل تو بر یکدگر نمی گیرد ۴
صدف چو غره بدین شد که من دهان توام
چرا دهان قدری تنگ تر نمی گیرد ۵
به آه خسرو بیدل حواله باید کرد
به عالم آتش عشق تو در نمی گیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲۳ - صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد
گوهر بعدی:شماره ۹۲۵ - سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.