شماره ۹۳۴ - نسیم زلف تو دل را درون بجنباند

نسیم زلف تو دل را درون بجنباند
بلاست چشم تو چون تیغ خون بجنباند ۱

چو باد بر سر زلفت رود ز هر جانب
بسا که سلسله های جنون بجنباند ۲

یکی نمی زند و دل همی برد چشمت
چو جادویی که لب اندر فسون بجنباند ۳

بسوخت جانم و روزی دلش نشد که به درد
سری به سوز من بی سکون بجنباند ۴

بخفت بخت و فلک هم نه مهربان که گهی
ز خواب پهلوی بخت نگون بجنباند ۵

میان خلق مگیرم که ناله ای دارم
که دردهای کهن از درون بجنباند ۶

تو پا به هوش نه، ای مست نازپرورده
که عرش را دم خسرو ستون بجنباند ۷