شماره ۹۳۷ - وفا ز یار جفاکار چون نمی آید

وفا ز یار جفاکار چون نمی آید
جفا ز یار وفادار هم نمی شاید ۱

جفا چه باشد و نام وفا که باز برد؟
به حضرتی که دو عالم به هیچ برناید ۲

مرا ز جمله جهان صحبت تو می باید
ترا ز خدمت من ذره ای نمی باید ۳

به رغم خاطر من قول دشمنان کردی
چه طالعی ست مرا آه، تا چه پیش آید؟ ۴

منوش می به حریفان سفله طبع خسیس
که تا به وقت خمارت صداع نفزاید ۵

به آبروی محبت که بی غرض بشنو
که از مصاحب ناجنس هیچ نگشاید ۶

بترس از آه دل من که مبتلای توام
به سالها دگرت کی چو من به دست آید ۷

به روز وصل تو دارد خبر، دل شادی
مرا دو دیده شب هجر خون بپالاید ۸

اگر چه خلوت خسرو منور است، ولی
به جز حضور تواش هیچ در نمی باید ۹