شماره ۹۴۳ - منم که تا زیم از عشق مست خواهم بود

منم که تا زیم از عشق مست خواهم بود
به راه خوبان چون خاک پست خواهم بود ۱

چو عقل از سر تقوی ز دست رفت، کنون
شراب در سر و ساغر به دست خواهم بود ۲

کلید باده در انداخته به پرده دل
خدای تا در توبه نبست خواهم بود ۳

ببرد حسن بتان دینم، ای مسلمانان
چو هندوان پس از این بت پرست خواهم بود ۴

از اشتیاق تو در رنج، نیست خواهم شد
در آرزوی تو تا عمر هست، خواهم بود ۵

به سینه زن نه به دیده خدنگ غمزه، از آنک
ز دیده من به تماشای شست خواهم بود ۶

خط تو گفت در آغاز خاستن، کاینک
منم که فتنه اهل نشست خواهم بود ۷

دل از خط تو مرا گفت، رو به گلشن و باغ
که من به سایه آن خاک پست خواهم بود ۸

صلاح کاهش جان است، عشق خواهم باخت
فساد لذت عیش است، مست خواهم بود ۹

نگار من عمل زلف خود مرا فرمای
اگر چه روز و شب اندر شکست خواهم بود ۱۰

چو خورد هم به ازل جام عاشقی، خسرو
همیشه مست شراب الست خواهم بود ۱۱