هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، غم و اندوه عاشقانه، درد فراق، و ناامیدی از معشوق نامهربان را بیان می‌کند. شاعر از رنج‌های عشق، حسادت رقیب، و بی‌قراری ناشی از یاد یار سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به پذیرش جفا و تسلیم در برابر سرنوشت دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده، دردهای روحی، و مفاهیم فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند و برای سنین پایین مناسب نیستند.

شماره ۹۴۲ - شب اوفتاد و غمم باز کار خواهد کرد

شب اوفتاد و غمم باز کار خواهد کرد
دو چشم تیره ستاره شمار خواهد کرد ۱

به کینه، ای بت نامهربان، چنین خونم
مخور که این میت آخر خمار خواهد کرد ۲

چو یار دید که قصد رقیب دارم، گفت
گدا نگر که به سگ کارزار خواهد کرد ۳

خیال یار گذر کرد این طرف، ای صبر
بیا که باز مرا بیقرار خواهد کرد ۴

مرا ز تنگی خاطر هوای این خانه
چنین که می نگرم، سایه وار خواهد کرد ۵

دلم به صحبت رندان همی کشد دایم
دعای پیر خرابات کار خواهد کرد ۶

گزیر نیست ز تو، هر جفا که هست، بکن
که بنده هر چه بود، اختیار خواهد کرد ۷

مگو حکایت او، ای رقیب بد، چندین
که در دلم همه شب خارخار خواهد کرد ۸

مشو وبال زده ای اجل، تو در حق من
که آنچه مصلحت تست یار خواهد کرد ۹

به عشق مرد شود کشته، وین هنر، خسرو
اگر حیات بود، مردوار خواهد کرد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۴۱ - مرا غمی ست که پیدا نمی توانم کرد
گوهر بعدی:شماره ۹۴۳ - منم که تا زیم از عشق مست خواهم بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.