شماره ۹۴۶ - خطاب طلعت تو نامه زمین کردند

خطاب طلعت تو نامه زمین کردند
فرشتگان همه بر رویت آفرین کردند ۱

به زیر هر خم مویی برای کشتن خلق
هزار فتنه چو دزدان شب کمین کردند ۲

از انگهی که برآمد خط تو گرد عذار
بسا کسان که چو خط خانه کاغذین کردند ۳

به ناتوانی چشم تو خواست قربانی
خوشم که طره و زلفت مرا گزین کردند ۴

بتان که دست نمودند خلق را در خون
به عهد تو همه دست اندر آستین کردند ۵

ز خاک مهرگیا رست، خود کجا به درت؟
کسان ز دانه دل تخم در زمین کردند ۶

اگر فرشته شود بسته چون مگس نه عجب
ازان لبی که چو جلاب انگبین کردند ۷

ز من سؤالی کنی، گر چه مست و مدهوشی
ز چشمهات که تاراج عقل و دین کردند ۸

زنند طعنه که رسوا چرا شدی، خسرو؟
مرا قضا و قدر، چون کنم، چنین کردند ۹