هوش مصنوعی:
این متن شعری است که بیانگر درد و رنج عاشقانه و ناتوانی در فراموشی معشوق است. شاعر از غم و اندوهی که بر دلش نشسته سخن میگوید و اظهار میکند که حتی قادر به آه کشیدن نیز نیست. همچنین، او از ناتوانی در کسب آرامش و تسلی از معشوق مینالد.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. درک کامل این شعر نیاز به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۹۵۳ - دل ز تو بی غم نتوانیم کرد
دل ز تو بی غم نتوانیم کرد
درد تراکم نتوانیم کرد ۱
جرعه ای از جام جفا می کشیم
رطل دمادم نتوانیم کرد ۲
کرد غمت بر دل مسکین ما
آن چه که بر غم نتوانیم کرد ۳
پیش تو خواهیم که آهی کنیم
آه که آن هم نتوانیم کرد ۴
از خنکی های دم سرد خویش
دست فراهم نتوانیم کرد ۵
با دل ریش از تو به هر غصه ای
قصه مرهم نتوانیم کرد ۶
خسرو، از آن خیر نیابیم برگ
حله آدم نتوانیم کرد ۷
درد تراکم نتوانیم کرد ۱
جرعه ای از جام جفا می کشیم
رطل دمادم نتوانیم کرد ۲
کرد غمت بر دل مسکین ما
آن چه که بر غم نتوانیم کرد ۳
پیش تو خواهیم که آهی کنیم
آه که آن هم نتوانیم کرد ۴
از خنکی های دم سرد خویش
دست فراهم نتوانیم کرد ۵
با دل ریش از تو به هر غصه ای
قصه مرهم نتوانیم کرد ۶
خسرو، از آن خیر نیابیم برگ
حله آدم نتوانیم کرد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵۲ - چو کارهای جهان است جمله بی بنیاد
گوهر بعدی:شماره ۹۵۴ - تا رخ تو زلف ترا پیش کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.