شماره ۹۵۴ - تا رخ تو زلف ترا پیش کرد

تا رخ تو زلف ترا پیش کرد
زلف تو مه را به پس خویش کرد ۱

چشم تو دی ملک جهان می گرفت
مست شد آن غمزه و فرویش کرد ۲

دوش دهانت نمکی می فشاند
قطره چکید و جگرم ریش کرد ۳

کرد دلم پاره و دانی که کرد
تیر تو، ای کافر بدکیش، کرد ۴

چشم تو در خواب شد او را بگوی
در نتوان بر سگ خود پیش کرد ۵

خامه خسرو نتواند نوشت
آنچه غمت بر من درویش کرد ۶