شماره ۹۵۵ - در تو کسانی که نظر می کنند

در تو کسانی که نظر می کنند
هستی خود زیر و زبر می کنند ۱

صندل درد سر عشق است، آنک
خاک درت تکیه سر می کنند ۲

از پی بوی تو نفسهای من
خاصیت باد سحر می کنند ۳

خنده که بر من دو لبت می زنند
نرخ گل و شکل گهر می کنند ۴

تو لب خود شوی و بده، کین پس است
خلق که حلوا ز شکر می کنند ۵

توشه جگر پخته ام از بهر آنک
جان و دلم هر دو سفر می کنند ۶

عقل مرا کارفزایان عشق
کهنه درختی ست که بر می کنند ۷

پند که گویند به دلسوزیم
سوخته را سوخته تر می کنند ۸

خسرو، اگر سیر ز جان نیستند
خلق در آن رو چه نظر می کنند؟ ۹