خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، بادهنوشی، و زیبایی معشوق سخن میگوید. او از عاشقان میخواهد که به جای زهد و تقوا، به عشق و مستی روی آورند و به زیبایی و هنر بپردازند. همچنین، اشارهای به رابطهٔ عاشقانهٔ محمود و ایاز دارد و از شنونده میخواهد که مانند او به معشوق خود توجه کند.
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشارههایی به بادهنوشی و مستی دارد که مناسب گروههای سنی بالاتر است.
شماره ۹۶۲ - عاشقان را چو نامه باز کنید
عاشقان را چو نامه باز کنید
نام من بر سرش طراز کنید ۱
زهد رفته ست، ای مسلمانان
باده نوشید و چنگ ساز کنید ۲
گر شما دین عاشقان دارید
بعد از این پیش بت نماز کنید ۳
گاه مردن شنیدم از محمود
گفت، «رویم سوی ایاز کنید» ۴
من غلام شمایم، ای خوبان
بکشم، گر هزار ناز کنید ۵
چند باشید مست حسن، آخر
چشمها را ز خواب باز کنید ۶
دیده باشید آن جوان مرا
صفتش پیش بنده باز کنید ۷
با چنان قامت، ای صنوبر و سرو
شرم ناید که پا دراز کنید ۸
بشنوید این حکایت خسرو
پیش آن سرو سرفراز کنید ۹
نام من بر سرش طراز کنید ۱
زهد رفته ست، ای مسلمانان
باده نوشید و چنگ ساز کنید ۲
گر شما دین عاشقان دارید
بعد از این پیش بت نماز کنید ۳
گاه مردن شنیدم از محمود
گفت، «رویم سوی ایاز کنید» ۴
من غلام شمایم، ای خوبان
بکشم، گر هزار ناز کنید ۵
چند باشید مست حسن، آخر
چشمها را ز خواب باز کنید ۶
دیده باشید آن جوان مرا
صفتش پیش بنده باز کنید ۷
با چنان قامت، ای صنوبر و سرو
شرم ناید که پا دراز کنید ۸
بشنوید این حکایت خسرو
پیش آن سرو سرفراز کنید ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶۱ - زلف یار مرا به باد دهید
گوهر بعدی:شماره ۹۶۳ - جان سرانگشت آن نگارین دید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
