خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن میگوید. از عناصر طبیعی مانند لاله، مشک، غنچه، نرگس و بوستان برای توصیف معشوق استفاده شده است. همچنین، احساسات عمیق و گاه دردناک شاعر نسبت به معشوق بیان شده است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'تو مرا کشتی و به گردن او، خون من کو ترا گنه بنهد' ممکن است حاوی احساسات شدید و پیچیده باشد که برای مخاطبان بالغ مناسبتر است.
شماره ۹۷۱ - لاله پیش رخت کله بنهد
لاله پیش رخت کله بنهد
مشک تر زان خط سیه بنهد ۱
غنچه در نوبت جوانی تو
سر نبیند، اگر کله بنهد ۲
چشم نرگس که خویشتن بین است
دیده پیشت به خاک ره نهد ۳
جزیه روی چون گلت هر سال
بوستان بر بهار گه بنهد ۴
شب که آبستن است از خورشید
پیش صبح رخ تو زه بنهد ۵
تو مرا کشتی و به گردن او
خون من کو ترا گنه بنهد ۶
بوسه ها دزدد از لبت خسرو
وز برای رکاب شه بنهد ۷
مشک تر زان خط سیه بنهد ۱
غنچه در نوبت جوانی تو
سر نبیند، اگر کله بنهد ۲
چشم نرگس که خویشتن بین است
دیده پیشت به خاک ره نهد ۳
جزیه روی چون گلت هر سال
بوستان بر بهار گه بنهد ۴
شب که آبستن است از خورشید
پیش صبح رخ تو زه بنهد ۵
تو مرا کشتی و به گردن او
خون من کو ترا گنه بنهد ۶
بوسه ها دزدد از لبت خسرو
وز برای رکاب شه بنهد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۰ - هر که بر گفته تو گوش نهاد
گوهر بعدی:شماره ۹۷۲ - عاشقی مرد را سزای دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
