هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و احساسات خود سخن میگوید. از عناصر طبیعی مانند لاله، مشک، غنچه، نرگس و بوستان برای توصیف معشوق استفاده شده است. همچنین، احساسات عمیق و گاه دردناک شاعر نسبت به معشوق بیان شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'تو مرا کشتی و به گردن او، خون من کو ترا گنه بنهد' ممکن است حاوی احساسات شدید و پیچیده باشد که برای مخاطبان بالغ مناسبتر است.
شماره ۹۷۱ - لاله پیش رخت کله بنهد
لاله پیش رخت کله بنهد
مشک تر زان خط سیه بنهد ۱
غنچه در نوبت جوانی تو
سر نبیند، اگر کله بنهد ۲
چشم نرگس که خویشتن بین است
دیده پیشت به خاک ره نهد ۳
جزیه روی چون گلت هر سال
بوستان بر بهار گه بنهد ۴
شب که آبستن است از خورشید
پیش صبح رخ تو زه بنهد ۵
تو مرا کشتی و به گردن او
خون من کو ترا گنه بنهد ۶
بوسه ها دزدد از لبت خسرو
وز برای رکاب شه بنهد ۷
مشک تر زان خط سیه بنهد ۱
غنچه در نوبت جوانی تو
سر نبیند، اگر کله بنهد ۲
چشم نرگس که خویشتن بین است
دیده پیشت به خاک ره نهد ۳
جزیه روی چون گلت هر سال
بوستان بر بهار گه بنهد ۴
شب که آبستن است از خورشید
پیش صبح رخ تو زه بنهد ۵
تو مرا کشتی و به گردن او
خون من کو ترا گنه بنهد ۶
بوسه ها دزدد از لبت خسرو
وز برای رکاب شه بنهد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۰ - هر که بر گفته تو گوش نهاد
گوهر بعدی:شماره ۹۷۲ - عاشقی مرد را سزای دهد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.