خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از رنج‌های عشق، صبر و تسلیم در برابر تقدیر الهی سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، اشک‌ها و محنت‌هایش می‌گوید و امیدوار است که در سرای دیگر پاداش این رنج‌ها را دریافت کند. همچنین، اشاره‌ای به دیوانگی عشق و تسلیم در برابر معشوق دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رنج و محنت نیاز به درک بالاتری از زندگی و عواطف انسانی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۹۷۲ - عاشقی مرد را سزای دهد

عاشقی مرد را سزای دهد
اشک را سوی دوست رای دهد ۱

محنت عالم آزمایش را
بر دل محنت آزمای دهد ۲

سوختم از غم و چنین باشد
هر که دل را به دلربای دهد ۳

رنج بر من درین سرای گذشت
دادم ایزد در آن سرای دهد ۴

کیست کو را ز من خبر گوید؟
شاه را قصه گدای دهد ۵

حال من، گر دمی چنین باشد
دل به تو شوخ دلربای دهد ۶

گفته عقل را به خود بگمار
عقل دیوانه را خدای دهد ۷

سخنم جای می کند در سنگ
گویم، ار در دل تو جای دهد ۸

میهمان شو شبی که تا خسرو
با تو شرح نفیر و نای دهد ۹
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۹ ۳۸۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۷۱ - لاله پیش رخت کله بنهد
گوهر بعدی:شماره ۹۷۳ - هر که دل با غم تو یار کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.