هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عاشقانه است که در آن شاعر به زیبایی معشوق و تأثیر عمیق عشق او بر زندگی خود اشاره میکند. او از عناصر طبیعت و اسطورهها برای توصیف احساسات خود استفاده میکند و بیان میکند که عشق معشوق چنان قوی است که حتی خضر نیز در برابر آن تسلیم میشود. شاعر همچنین از ناتوانی خود در برابر این عشق سخن میگوید و اینکه این احساس او را به پایین آورده است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات اسطورهای و ادبی ممکن است نیاز به دانش پیشزمینه داشته باشند.
شماره ۹۷۴ - صبح پیش رخ تو دم نزند
صبح پیش رخ تو دم نزند
سرو پیش قدمت قدم نزند ۱
نقش شیرینت بیند ار شاپور
گر چه تیغش زنی قلم نزند ۲
خضر پیش لبت به آب حیات
لب چه باشد که دست هم نزند ۳
نرگست چون سپاه غمزه کشد
عقل جز خیمه در عدم نزند ۴
سر من و آستان تو، هر چند
که مسلمان در صنم نزند ۵
تنم از بار عشق تو خم شد
کیست کز بار عشق خم نزند ۶
صبر کم می زند قدم زین سوی
اینچنین کو که پای کم نزند ۷
چشم می زن ز دیده بر خسرو
که به شب پلک خود بهم نزند ۸
سرو پیش قدمت قدم نزند ۱
نقش شیرینت بیند ار شاپور
گر چه تیغش زنی قلم نزند ۲
خضر پیش لبت به آب حیات
لب چه باشد که دست هم نزند ۳
نرگست چون سپاه غمزه کشد
عقل جز خیمه در عدم نزند ۴
سر من و آستان تو، هر چند
که مسلمان در صنم نزند ۵
تنم از بار عشق تو خم شد
کیست کز بار عشق خم نزند ۶
صبر کم می زند قدم زین سوی
اینچنین کو که پای کم نزند ۷
چشم می زن ز دیده بر خسرو
که به شب پلک خود بهم نزند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۷۳ - هر که دل با غم تو یار کند
گوهر بعدی:شماره ۹۷۵ - از دهانت سخن به کام رسد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.