شماره ۹۹۴ - با رخت شب چراغ نتوان کرد

با رخت شب چراغ نتوان کرد
بی رخت سینه داغ نتوان کرد ۱

پیش تو آفتاب نتوان جست
روز روشن چراغ نتوان کرد ۲

از دو زلفت کمان شده ست تنم
خود کمان از دو زاغ نتوان کرد ۳

باز کن لب که از چنان تنگی
میل سوی فراغ نتوان کرد ۴

گر ز باغ رخت بری بخورم
نظری هم به باغ نتوان کرد ۵

خشم در سر کنی به هر سخنی
با تو زین بیش لاغ نتوان کرد ۶

بوی،خسرو،همی کشی به دماغ
بیش ازاین هم دماغ نتوان کرد ۷