خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، عاشقانه و عارفانه است و به مضامینی مانند عشق، راز و نیاز، صبر و شکیبایی، و رابطهٔ انسان با معشوق و خدا میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که رازدار باشد و از جور و ستم دوری کند. همچنین، به مفاهیمی مانند نماز و گدایی عشق اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا پیچیده باشد.
شماره ۹۹۸ - شکن زلف باز خواهی کرد
شکن زلف باز خواهی کرد
بر مه از شب طراز خواهی کرد ۱
روزه داریم، رخ بپوش، ارنه
روز بر ما دراز خواهی کرد ۲
راست کردی ز ابروان محراب
می نماید، نماز خواهی کرد ۳
به گدایی به کویت آیم، لیک
در به رویم فراز خواهی کرد ۴
کشمت جور و گویمت که مکن
گرچه صد بار بازخواهی کرد ۵
کار خسرو ز دست شد وقت است
گر زقلم احتراز خواهی کرد ۶
بر مه از شب طراز خواهی کرد ۱
روزه داریم، رخ بپوش، ارنه
روز بر ما دراز خواهی کرد ۲
راست کردی ز ابروان محراب
می نماید، نماز خواهی کرد ۳
به گدایی به کویت آیم، لیک
در به رویم فراز خواهی کرد ۴
کشمت جور و گویمت که مکن
گرچه صد بار بازخواهی کرد ۵
کار خسرو ز دست شد وقت است
گر زقلم احتراز خواهی کرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹۷ - دل با درد را کجا یابند؟
گوهر بعدی:شماره ۹۹۹ - مناز، ای بت چین، که چین هم نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
