هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، عاشقانه و عارفانه است و به مضامینی مانند عشق، راز و نیاز، صبر و شکیبایی، و رابطهٔ انسان با معشوق و خدا میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که رازدار باشد و از جور و ستم دوری کند. همچنین، به مفاهیمی مانند نماز و گدایی عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا پیچیده باشد.
شماره ۹۹۸ - شکن زلف باز خواهی کرد
شکن زلف باز خواهی کرد
بر مه از شب طراز خواهی کرد ۱
روزه داریم، رخ بپوش، ارنه
روز بر ما دراز خواهی کرد ۲
راست کردی ز ابروان محراب
می نماید، نماز خواهی کرد ۳
به گدایی به کویت آیم، لیک
در به رویم فراز خواهی کرد ۴
کشمت جور و گویمت که مکن
گرچه صد بار بازخواهی کرد ۵
کار خسرو ز دست شد وقت است
گر زقلم احتراز خواهی کرد ۶
بر مه از شب طراز خواهی کرد ۱
روزه داریم، رخ بپوش، ارنه
روز بر ما دراز خواهی کرد ۲
راست کردی ز ابروان محراب
می نماید، نماز خواهی کرد ۳
به گدایی به کویت آیم، لیک
در به رویم فراز خواهی کرد ۴
کشمت جور و گویمت که مکن
گرچه صد بار بازخواهی کرد ۵
کار خسرو ز دست شد وقت است
گر زقلم احتراز خواهی کرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹۷ - دل با درد را کجا یابند؟
گوهر بعدی:شماره ۹۹۹ - مناز، ای بت چین، که چین هم نماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
