هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و پر از تصاویر شاعرانه است که از تشبیهات و استعارههای زیبا برای توصیف عشق و جذابیت معشوق استفاده میکند. شاعر از چشمهای معشوق، موهای او، رفتارش و حتی بوی او به شیوهای هنرمندانه یاد میکند و احساسات خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۰۰۷ - دو چشمت که تیر بلا می زند
دو چشمت که تیر بلا می زند
چنان تیر بهر چرا می زند؟ ۱
کمان جانب دیگری می کشد
ولی تیر بر جان ما می زند ۲
زهی دیده کز شوخی و چابکی
کجا می نماید، کجا می زند؟ ۳
دو زلف تو از پشتی روی او
شب تیره را در قفا می زند ۴
به هنگام رفتار بالای تو
تگ کبک را زاغ پا می زند ۵
چو بوی ترا در چمن می برد
نسیم بهار از صبا می زند ۶
نوا می زند بلبل از راه عشق
ولی راه این بینوا می زند ۷
مریز آب خسرو همین غم بس است
که آتش درین مبتلا می زند ۸
چنان تیر بهر چرا می زند؟ ۱
کمان جانب دیگری می کشد
ولی تیر بر جان ما می زند ۲
زهی دیده کز شوخی و چابکی
کجا می نماید، کجا می زند؟ ۳
دو زلف تو از پشتی روی او
شب تیره را در قفا می زند ۴
به هنگام رفتار بالای تو
تگ کبک را زاغ پا می زند ۵
چو بوی ترا در چمن می برد
نسیم بهار از صبا می زند ۶
نوا می زند بلبل از راه عشق
ولی راه این بینوا می زند ۷
مریز آب خسرو همین غم بس است
که آتش درین مبتلا می زند ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۰۶ - تو گر خویشتن را بخواهی نمود
گوهر بعدی:شماره ۱۰۰۸ - لبش در شکر خنده جان می برد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.