شماره ۱۰۲۵ - به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند

به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند
هر آن کسی که بدو این دهند، آن ندهند ۱

چو عشق جان بردت، شکر گوی، کاین دولت
عطیه ایست که کس را به رایگان ندهند ۲

گران رکابی دل برد جمله توسنیم
خوش آن کسان که دل خویش را عنان ندهند ۳

ز دست می نتوان داد خوبرویان را
اگر چه داد دل یار مهربان ندهند ۴

گرت بتی و شرابی ست وقت را خوش دان
که در جهان به کسی عمر جاودان ندهند ۵

بگفتمش که بکش تا بمیرم و برهم
جواب داد که راحت به عاشقان ندهند ۶

چو یار نیست به تسکین خلق نتوان زیست
که دوستان اگرم دل دهند، جان ندهند ۷

چو جان دهم به غمش، در رهش کنیدم خاک
حقیقت است که جایم بر آستان ندهند ۸

زهی حلاوت تیغ از کف نکورویان
اگر به دست رقیبان بدگمان ندهند ۹

چو دل حریف تو شد زینهار، ای ساقی
تنک شراب مرا ساغر گران ندهند ۱۰

به جور ترک جوانان طریق خسرو نیست
همین بود که ز خون ریزیش امان ندهند ۱۱