شماره ۱۰۳۰ - عشاق دل غمزده را شاد نخواهند

عشاق دل غمزده را شاد نخواهند
خوبان تن ویران شده آباد نخواهند ۱

آنان که به سر رشته زلفی برسیدند
گردن ز چنان سلسله آزاد نخواهند ۲

قومی که حق صحبت مجبوب شناسند
در جور بمیرند و ز کس داد نخواهند ۳

گویند «چرا سوی گل و مل نگرانی »؟
این بی غمی است از من ناشاد نخواهند ۴

در دام تو مردیم، و به روی تو نگفتیم
کازادی گنجشک ز صیاد نخواهند ۵

از باد همین بوی تو آید که برد جان
آن گل که چو رویت بود از باد نخواهند ۶

خسرو، ز دل خویش مجو حرف سلامت
کاین قصه شیرینست ز فرهاد نخواهند ۷