خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی، دعوتی است به رهایی از دلبستگی‌های دنیوی و عشق زمینی. شاعر از دل می‌خواهد که از بت‌ها و اندیشه‌های گذرا دوری کند و به سوی عشق حقیقی و بی‌خودی حرکت نماید. او توصیه می‌کند که با درد عشق بسازد و از追逐 زیبایی‌های ظاهری دست بردارد. در نهایت، شاعر به پذیرش عشق الهی و رهایی از تعلقات دنیوی تشویق می‌کند.

رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به عشق و رهایی نیاز به بلوغ فکری دارد.

ای دل، ز بتان دو دیده برگیر
اندیشه ز عالم دگر گیر

تا شحنه غم ترا درین راه
سر بر نگرفت، پای برگیر

شور و شر بیخودیست اینجا
با خود شو و ترک شور و شر گیر

نی نی غلطم که چون اسیران
دنباله جعدهای ترگیر

گر درد سریت هست از عشق
با درد بساز و ترک سر گیر

سرباز مکش ز پای خوبان
گر بی سپر است، بی سپر گیر

خاکی که بر او بتی گذشته ست
از مردم دیده در گهر گیر

خاری که بر او گلی نشسته ست
در دیده میل سرمه برگیر

ور عقل رهت زند به کویش
ترک من مست بی خبر گیر

خسرو، بنشین و دختر رز
با خوش پسران سیمبر گیر

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir