هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، درباره عشق و دیوانگی ناشی از آن، زیبایی معشوق و تقدیر است. شاعر از لعل لب، شکر، زلف و تیر معشوق سخن میگوید و از دیوانگی و اسارت خود در زنجیر عشق مینالد. همچنین به تقدیر و پند خسرو اشاره میکند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد. همچنین، برخی مضامین مانند دیوانگی و اسارت ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۰۷۵ - ای لعل لبت چو بر شکر شیر
ای لعل لبت چو بر شکر شیر
شکر ز لب تو چاشنی گیر ۱
از زلف بریدنت دل من
دیوانه شد و برید زنجیر ۲
زلفش بگرفت و کرد در هم
فریاد هزار باد شبگیر ۳
می گیری و می زنی به تیرم
من کشته شدم، ازین زد و گیر ۴
مادر چو تویی نزاد بر تو
چون دیده فرو نیاورد شیر ۵
تقصیر نمی کنی تو هر چند
تقدیر همی کند چه تقصیر ۶
در پند تو بسته ماند خسرو
بیچاره کجا رود ز زنجیر! ۷
شکر ز لب تو چاشنی گیر ۱
از زلف بریدنت دل من
دیوانه شد و برید زنجیر ۲
زلفش بگرفت و کرد در هم
فریاد هزار باد شبگیر ۳
می گیری و می زنی به تیرم
من کشته شدم، ازین زد و گیر ۴
مادر چو تویی نزاد بر تو
چون دیده فرو نیاورد شیر ۵
تقصیر نمی کنی تو هر چند
تقدیر همی کند چه تقصیر ۶
در پند تو بسته ماند خسرو
بیچاره کجا رود ز زنجیر! ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۷۴ - ای دل، ز بتان دو دیده برگیر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷۶ - ای بر دلم از فراق صدبار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
