شماره ۱۰۹۵ - زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر

زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگر
هست یک فتنه لبت، نرگس مستانه دگر ۱

در غمت جان ز تنم رفت و خیال تو بماند
عاقبت خویش دگر باشد و بیگانه دگر ۲

دل آسوده دگر، حال پریشان دگر است
شهر آباد دگر باشد و ویرانه دگر ۳

اهل صورت که خودآرای بود، سوختنی است
کرم شب تاب دگر باشد و پروانه دگر ۴

ای دل افسانه که گفتی و ببردی خوابم
بهر خواب اجلم گوی یک افسانه دگر ۵

به تکلف بشود عشق گران جان خرد
بیهش باده دگر باشد و دیوانه دگر ۶

عاقبت گشت دروغ آنچه گمان می بردند
که چو خسرو نبود عاقل و فرزانه دگر ۷