هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، به زیباییهای معشوق و تأثیرات عشق بر شاعر میپردازد. در آن از تشبیهات و استعارههای زیبا مانند مقایسه زلف معشوق با شب و خط سبزش با خضر استفاده شده است. شاعر از جذابیتهای معشوق و تأثیر عمیق عشق بر خود سخن میگوید.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۱۷ - گشادی چشم خواب آلود را باز
گشادی چشم خواب آلود را باز
در فتنه به عالم کرده ای باز ۱
به دور ماه رویت زلف شبرو
پریشان کاری اکنون کرد آغاز ۲
خط سبزت، اگر نه خضر وقت است
چرا شد با لب جان بخش دمساز؟ ۳
به بستان گر روی، در سجده آید
به پیش قامتت سرو سرافراز ۴
ربودی دل ز من، وانگه سپردی
به دست طره دلدوز غماز ۵
چه جای جان که بر دل می زند تیر؟
چو گردد ترک چشمت ناوک انداز ۶
اگر ندهی به عمری کام خسرو
روا باشد، به غیر او مپرداز ۷
در فتنه به عالم کرده ای باز ۱
به دور ماه رویت زلف شبرو
پریشان کاری اکنون کرد آغاز ۲
خط سبزت، اگر نه خضر وقت است
چرا شد با لب جان بخش دمساز؟ ۳
به بستان گر روی، در سجده آید
به پیش قامتت سرو سرافراز ۴
ربودی دل ز من، وانگه سپردی
به دست طره دلدوز غماز ۵
چه جای جان که بر دل می زند تیر؟
چو گردد ترک چشمت ناوک انداز ۶
اگر ندهی به عمری کام خسرو
روا باشد، به غیر او مپرداز ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۶ - ز من چو دل ربودی رفت جان نیز
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۸ - بر جان من شکسته دل باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
