شماره ۱۱۱۹ - مبتلا شد چون دل مسکین به زلف یار باز

مبتلا شد چون دل مسکین به زلف یار باز
جان سلامت کی توان بردن ازان طرار باز؟ ۱

دل به ابروی بتان دارد چو اقرار درست
می کند از مومنی تصدیق آن اقرار باز ۲

سرو بستان در چمن چون دید رفتار ترا
از خجالت خشک بر جا ماند از رفتار باز ۳

هیچ غمخواری ندارم در غم عشق تو من
هم مگر لطف تو گردد بنده را غمخوار باز ۴

چاره بیچارگان چون در لب شیرین تست
دامنت خواهم گرفت، ای صنم، ناچار باز ۵

چند گه پر کار چرخ ار کرد از هم مان جدا
عاقبت با هم رسانید آن سر پرگار باز ۶

بر جمالت دل نه اکنون عاشق است، ای جان من
مهر تو در سینه دارم مدمت بسیار باز ۷

گر هوای وصل آن مه داری، ای خسرو، به جان
چشم غیرت را بدوز از دیدن اغیار باز ۸