شماره ۱۱۳۶ - با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟

با پسته میگون تو شکر چه کند کس؟
با خنده میمون تو گوهر چه کند کس؟ ۱

با روی خود آیینه برابر منه، آیراک
خورشید بر آیینه برابر چه کند کس؟ ۲

چون روی توام نیست، جهان را، چه کنم من؟
بی دیدن رویت به جهان در چه کند کس؟ ۳

جایی که حدیث لب شیرین تو گویند
نادیده حدیث از لب کوثر چه کند کس؟ ۴

ور زلف تو صد جور کند بر دل عاشق
ای ترک، بدان هندوی کافر چه کند کس؟ ۵

با چشم جفا کار تو گویم که جفا کن
گوید من از اینها نکنم گر، چه کند کس؟ ۶

بسیار بکوشم که رسم من به تو، لیکن
با بخت بد و گردش اختر چه کند کس ۷

گفتی که فلان جهد نکرد از پس وصلم
خون کرد دل سوخته، دیگر چه کند کس ۸

خسرو که فدا کرد دل و جان ز پی تست
ورنه دل ز جان هر دو فنا بر چه کند کس ۹